บทที่ 96 กลิ่นกาแฟที่เหม็นโชย

แสงแดดยามเช้าส่องผ่านบานกระจกทรงสูงของคฤหาสน์วรโชติเมธี ทอดแสงนวลตาลงบนโต๊ะอาหารหินอ่อนขนาดใหญ่ บรรยากาศภายในบ้านอบอวลไปด้วยความสงบเงียบและความชุ่มชื่นของสวนสวยด้านนอก

ติณณ์ในชุดสูทสากลสีเข้มเนี๊ยบกริบพร้อมออกไปทำงาน นั่งประจำเป็นตำแหน่งหัวโต๊ะเหมือนอย่างทุกวัน บนโต๊ะมีเพียงจานอาหารเช้าเบา ๆ และ แก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ